ReadyPlanet.com


คุยกับ Webmaster


สวัสดีครับเพื่อนๆ

เพื่อเกิดความสะดวกกับผู้ที่แวะมาเยี่ยมเยียนเวบ "บ้านแห่งรัก" ในการอ่านบทความต่างๆ ผมจึงขอปรับปรุงรูปแบบการนำเสนอใหม่ ส่วนคำถามเกี่ยวกับปัญหาต่างๆก็สามารถสอบถามได้เหมือนเดิม ผมยินดีอย่างยิ่งหากเพื่อนๆ จะให้ข้อแนะนำต่างๆ มีอะไรเชิญได้เลยนะครับ



ผู้ตั้งกระทู้ พี่ชาย :: วันที่ลงประกาศ 2005-04-07 17:01:24 IP :


<< ก่อนหน้า 1 2 3 4 [5] 6 7 8 ถัดไป >>

ความคิดเห็นที่ 121 (2934217)
เพิ่งรู้จักเว็บซ์นี้  อ่านแล้วรู้สึกดีและเห็นว่าเป็นเว็บซ์ที่มีประโยชน์ มาก ขอบคุณพี่ชายที่แสนดี ที่สร้างสรรค์ช่องทางดี ๆเช่นนี้ แล้วจะแวะเวียนมาเยี่ยมเยียนบ่อย ๆนะคะ
ผู้แสดงความคิดเห็น วาสนา เกื้อกูล วันที่ตอบ 2009-01-17 09:11:44 IP : 58.9.149.201


ความคิดเห็นที่ 122 (2934341)

สวัสดีครับคุณวาสนา

ยินดีต้อนรับเสมอครับ สำหรับประตูบ้านแห่งรักนี้ไม่เคยปิดครับแวะเวียนมาเยี่ยมได้ตลอดเวลาและหากมีเวลากรุณาช่วยให้คำแนะนำตอบกระทู้ด้วยก็จะยิ่งดีครับ เพื่อจะได้เพิ่มมุมมองให้กับเจ้าของกระทู้ให้หลากหลายยิ่งขึ้นครับ

ผู้แสดงความคิดเห็น พี่ชาย (love4home-at-hotmail-dot-com)วันที่ตอบ 2009-01-17 16:52:39 IP : 58.8.187.211


ความคิดเห็นที่ 123 (2935008)

สวัสดีค่ะ...พี่ชายที่แสนดี

ขอบคุณค่ะ รู้สึกดีจังที่รู้ว่ามีบ้านหลังหนึ่งที่เปิดประตูสำหรับเราเสมอ  เพราะเคยอยู่ในช่วงของความทุกข์ หันไปทางไหนก็ไม่มีประตูสำหรับเราเลย 

อยากอ่านทุกบทความ ทุกข้อความ ของพี่ชาย แต่งานที่ค้างคาอยู่บนโต๊ะอีกหลายเรื่อง ทำให้ต้องเลือกอ่านเป็นบางเรื่อง อ่านแล้วก็ให้สงสัยว่าคน ๆ หนึ่งทำไมจึงดูจะรอบรู้เรื่องของชีวิตและความเป็นไปในความรู้สึกได้ดีอย่างนี้ รวมถึงรู้วิธีที่ทำให้คนอ่านมีกำลังใจ ได้คิด ได้นึกด้วยเหตุผล สามารถเดินเคียงคู่ไปกับปัญหาได้ด้วยสติ อย่างถ้อยทีถ้อยอาศัย สงสัยจังว่าพี่ชายผ่านอะไรมาบ้าง เพราะถ้าเทียบกับตัวเอง ตั้งแต่เกิดจนถึงวันนี้ คิดเอง วิเคราะห์เอง แก้ปัญหาเองมาโดยตลอดจนรู้สึกว่าปัญหาทำให้เราเข้มแข็ง...วันนี้ถ้ามีโอกาสอยากเป็นผู้ให้มากกว่าผู้รับค่ะ...ขอชื่นชมในความเป็นผู้ให้ของพี่ชายอย่างมากค่ะ

ผู้แสดงความคิดเห็น นิด วันที่ตอบ 2009-01-19 14:57:22 IP : 119.46.72.254


ความคิดเห็นที่ 124 (2935309)

สวัสดีครับคุณวาสนา (คุณนิด)

คำว่าชีวิตความจริงแล้วไม่ได้มีอะไรลึกลับ ไม่ใช่สิ่งที่อยู่ห่างไกล ทุกคนมีชีวิตแต่แปลกที่สิ่งที่คนเรามีกันตั้งแต่เกิดกลับเป็นสิ่งที่คนมากมายไม่รู้จัก ไม่ต่างอะไรกับสิ่งที่ติดอยู่ที่ปลายจมูกที่คนมองไม่เห็น เพราะมัวแต่มองไปเสียไกล และคิดว่าทุกสิ่งที่ตนเห็นนั้นเป็นของๆ ตน...มองด้วยความหลง ชีวิตคือการเกิดและการตาย นั่นหมายถึงชีวิตคือความว่างเปล่า อะไรที่คิดว่ามีก็คือไม่มี... นี่คือเรื่องราวของชีวิตมนุษย์ทุกคน

คุณนิดครับผมคงเป็นเพียงป้ายบอกทางสำหรับผู้ที่หลงทาง หรือเป็นเพียงกระจกที่จะส่องให้คนที่ยืนอยู่หน้ากระจกเห็นว่ามีอะไรติดอยู่ที่ปลายจมูก ช่วยให้เห็นตัวตนของตนเอง ให้ได้ระลึกถึงความไม่เที่ยง ความว่างเปล่า ให้มีสติในการดำเนินชีวิตเท่านั้น

หากคุณนิดมีเวลาก็กรุณามาช่วยเป็นป้ายบอกทางและกระจกเพราะยังมีทางแยกอีกหลายแยก..ยังมีคนที่ลืมมองดูตนเองอีกมาก  ช่วยกันเปิดมุมมองและปลุกสติเพื่อรักษาไว้ซึ่งสถาบันครอบครัวให้อยู่คู่สังคมไทยต่อไปนะครับ

ผู้แสดงความคิดเห็น พี่ชาย (love4home-at-hotmail-dot-com)วันที่ตอบ 2009-01-20 08:43:07 IP : 58.8.189.230


ความคิดเห็นที่ 125 (2935736)

สวัสดีค่ะ..พี่ชายที่แสนดี

ขอบคุณค่ะที่เปิดโอกาสให้ดิฉันร่วมเป็นป้ายบอกทางและเป็นกระจกส่องเงา ซึ่งนับเป็นเกียรติอย่างยิ่ง

ดิฉันเป็นคนที่เดินทางบ่อยมาก เนื่องด้วยหน้าที่การงานบ่อยครั้งที่หาป้ายบอกทางไม่เจอ  บางครั้งเจอป้ายที่ไม่มีคุณภาพ  ชำรุด  ชี้ผิดทาง  ตัวอักษรไม่ชัด หรือเป็นป้ายที่อ่านแล้วไม่เข้าใจ  เป็นป้ายที่ส่งเราไม่ถึงจุดหมายเพราะทอดทิ้งเราระหว่างทาง

และด้วยลักษณะงานอีกแหละค่ะ ที่ต้องดูแลตัวเองอยู่เสมอ  กระจกจึงมีความสำคัญสำหรับดิฉันเช่นกัน แต่บางครั้งก็เจอกระจกที่ไม่บอกความจริงกับเราทำให้ดูอ้วนไป ผอมไป ความผ่องของผิวพรรณบางทีก็ขึ้นกับกระจก

ดิฉันจึงมองว่า  ถ้าจะเป็นป้ายบอกทางหรือกระจกส่องเงาก็ต้องเป็นอย่างมีคุณภาพ....ซึ่งพี่ชายทำหน้าที่นี้ได้อย่างดีมีคุณภาพ ดิฉันขอชื่นชมและจะแวะเวียนเข้ามาหาพี่ชายบ่อยๆนะคะ

ผู้แสดงความคิดเห็น นิด วันที่ตอบ 2009-01-21 00:04:47 IP : 58.9.150.49


ความคิดเห็นที่ 126 (2935798)

สวัสดีครับคุณนิด

อันที่จริงแล้วที่ป้ายบอกทางไม่ได้ทำหน้าที่บอกทางได้อย่างสมบูรณ์เพราะเวลาได้เปลี่ยนแปลงความสมบูรณ์ของป้ายบอกทางไป เวลาทำให้ป้ายนั้นเก่า เลอะเลือน ผิดเพี้ยน ในขณะเดียวกันเวลาก็ทำให้กระจกที่เคยใสต้องขุ่นมัว และเวลานี้เช่นกัน....ย่อมทำให้ผมต้องเกิดความบกพร่อง ทำให้ชำรุด... คุณนิดครับที่ผมตั้งใจเปิดเวบไซด์และมีห้องรับแขกสำหรับถามตอบกระทู้นี้ขึ้นผมฝันว่าจะเป็นสถานที่ของการแบ่งปันประสบการณ์ของผู้คนที่ครั้งหนึ่งเคยประสบปัญหา กับผู้คนที่กำลังเผชิญกับปัญหาได้เข้ามาช่วยเหลือกัน ในการให้มุมมองและคำแนะนำ เป็นชุมชนที่มีชีวิตและดำเนินต่อไปอย่างต่อเนื่องไร้กาลเวลา ผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันไปนำความอบอุ่นและกำลังใจมาให้กัน เพราะเมื่อวันที่ผมเลอะเลือน ขุ่นมัว หรือชำรุดเวบไซด์นี้จะยังคงอยู่ต่อไป ผมเองก็ไม่ทราบว่าเมื่อใดฝันนั้นถึงจะกลายเป็นความจริง หรือมันอาจจะเป็นเพียงความฝันเท่านั้น....

ผู้แสดงความคิดเห็น พี่ชาย (love4home-at-hotmail-dot-com)วันที่ตอบ 2009-01-21 08:36:17 IP : 58.8.180.178


ความคิดเห็นที่ 127 (2935860)

สวัสดีค่ะพี่ชาย

ดิฉันขอยืนยัน ว่าวันนี้ฝันของพี่ชายเป็นจริงแล้วค่ะ

และเพื่อสานฝันของพี่ชายที่แสนดีให้มีความต่อเนื่อง...ดิฉันขอเป็นส่วนหนึ่งของชุมชนแห่งนี้ไปจนกว่าตัวเองจะหมดกำลัง...ซึ่งคิดเข้าข้างตัวเองว่าพี่ชายจะยินดีให้ดิฉันเป็นสมาชิกถาวรไปเรื่อยๆ

ยิ่งอ่านข้อเขียนของพี่ชายซึ่งขณะนี้อ่านได้หลายเรื่องหลายข้อความแล้ว ก็ให้รู้สึกว่าเหมือนคุยกับคนที่มีความรู้สึกและเข้าใจอะไร ๆ คล้าย ๆ กัน(ไม่กล้าบอกว่าเหมือนเพราะไม่เก่งเหมือนพี่ชาย) ซึ่งปกติดิฉันไม่ค่อยพบใครที่คล้ายกันบ่อยนัก ไม่รู้ว่าในช่วงชีวิตที่ผ่านมา เราเคยได้มีโอกาสเดินสวนกันโดยไม่รู้จักกันบ้านไม๊นะ

ช่วงนี้เมื่อมีงานที่ต้องไปพูดที่ไหน ก็จะแนะนำให้ผู้ฟังรู้จักบ้านที่อบอุ่นและน่ารักหลังนี้...พรุ่งนี้ก็จะมีไปพูดช่วงบ่าย...ถ้าพี่ชายจามก็ให้รู้ว่าเป็นช่วงที่นิดกำลังแนะนำพี่ชายกับผู้เข้ารับการอบรมนะคะ

ดีใจที่รู้จักพี่ชาย...ผู้ชายที่เห็นความสำคัญของครอบครัว..และให้ความสำคัญอย่างจริงจัง รวมถึงได้สร้างบุญกุศลให้แก่ครอบครัวอื่น ๆด้วย ขอให้พี่ชายมีความสุขกับชิวิตครอบครัวทั้งชาตินี้ ชาติหน้า และทุกๆชาติ ด้วยบุญกุศลที่พี่ชายได้ทำค่ะ

ผู้แสดงความคิดเห็น นิด วันที่ตอบ 2009-01-21 11:45:03 IP : 119.46.72.254


ความคิดเห็นที่ 128 (2935896)

สวัสดีครับคุณนิด

ผมยินดีและรู้สึกดีใจครับที่วันนี้ "บ้านแห่งรัก" มีสมาชิกถาวรที่จะช่วยเปิดมุมมองพร้อมทั้งนำกำลังใจและไมตรีจิตมาแบ่งปันกันอย่างต่อเนื่องและจริงจัง คุณนิดสามารถที่จะให้ข้อคิดและคำแนะนำกระทู้ต่างๆ ได้ทันทีโดยไม่จำเป็นจะต้องรอให้ผมเข้าไปตอบก่อนนะครับ (ผมเกรงว่าหลังจากเริ่มตอบกระทู้ได้ไม่นานคุณนิดคงรู้สึกเหนื่อยล้ามากว่าครับ)

ผมไม่ใช่คนเก่งและรอบรู้อะไรครับ ผมเป็นคนธรรมดาคนหนึ่งที่ถึงแม้ว่าจะเดินสวนกับคุณก็คงไม่ถูกสังเกตุ.... ผมขอขอบคุณที่จะกรุณาแนะนำเวบไซด์นี้ให้คนได้รู้จักเพิ่มขึ้น ซึ่งถ้ามีคนเข้ามามาก...กระทู้ก็อาจจะมากขึ้นด้วย...ผมขอทำความเข้าใจก่อนว่าคุณนิดควรจะรับผิดชอบสำหรับการเปลี่ยนแปลงที่อาจจะเกิดขึ้นนี้นะครับ

ผมขอขอบคุณสำหรับคำอำนวยพรและขอให้คุณนิดและครอบครัวได้รับพรเหล่านั้นเช่นกันครับ

ผู้แสดงความคิดเห็น พี่ชาย (love4home-at-hotmail-dot-com)วันที่ตอบ 2009-01-21 13:05:53 IP : 58.8.180.178


ความคิดเห็นที่ 129 (2936001)

สวัสดีค่ะ

สัญญาค่ะ ว่าจะเข้ามาร่วมรับผิดชอบ..ซึ่งช่วงนี้ก็แอบเข้าไปพูดคุยบ้างแล้ว เดินเเข้าหลังบ้านไปพูดคุยกับคุณคนคิดได้หลายครั้งแล้ว..พี่ชายไม่ได้เข้าไปเลยไม่เห็นว่านิดไปทำอะไรอยู่ในบ้านพี่

คนเก่งมักถ่อมตัว  คนใหญ่โตมักทำตัวเล็ก....จริงไม๊คะ

 

ผู้แสดงความคิดเห็น นิด วันที่ตอบ 2009-01-21 16:22:36 IP : 119.46.72.254


ความคิดเห็นที่ 130 (2937846)

สวัสดีครับคุณนิด

สิ่งที่คุณนิดเริ่มนั้นถือว่าเป็นการเริ่มต้นที่ดีครับ และหวังว่าต่อๆ ไปคงได้รับคำแนะนำและกำลังใจจากคุณนิดอีกนะครับ

คำว่าคนเก่งในความหมายของผู้คนในสังคมนั้นหมายถึงคนที่ประสบความสำเร็จ มีทรัพย์สินเงินทอง... คนใหญ่โตในความหมายของผู้คนในสังคมนั้นหมายถึงผู้มีเงินมีอำนาจ ส่วนผมไม่เข้าข่ายตามความหมายที่กล่าวเลยแม้แต่น้อยครับ

ผู้แสดงความคิดเห็น พี่ชาย (love4home-at-hotmail-dot-com)วันที่ตอบ 2009-01-26 11:24:06 IP : 58.8.195.229


ความคิดเห็นที่ 131 (2954621)

เพิ่งเข้ามาเวปนี้เป็นครั้งแรก..ดีใจมากค่ะที่มีคนใจดี..และให้อะไรดี..ดีกับทุกคนด้วยความจริงใจ

...สัญญานะว่าจะช่วยแนะนำเวปดี..ดีแบบนี้ให้กับทุกคนที่รู้จัก..เป็นกำลังใจให้ในการทำสิ่งดี..ดีแบบนี้นะคะ

ผู้แสดงความคิดเห็น น้องสาวคนใหม่ วันที่ตอบ 2009-03-04 09:52:29 IP : 118.175.5.210


ความคิดเห็นที่ 132 (2957269)

ผมอยากเป็นส่วนหนึ่งในชุมชนแห่งนี้จัง ชุมชนที่อบอุ่น โอบอ้อมอารี ไม่ได้แบ่งแยก ไม่ได้เอาบรรทัดฐานทางสังคมใดๆมาเป็นตัวกำหนดความมีค่าของคน คนทุกคนในนี้หรือที่กำลังจะเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในชุมชนแห่งนี้ล้วนมีสิ่งที่เหมือนๆกันก่อนหน้าที่จะเข้ามาในบ้านแห่งรักของ "พี่ชาย"หลังนี้ นั่นคือ ความ ทุกข์ระทมใจ และ ด้วยเหตุผลเดียวกันนี้เองที่นำพาผมเข้ามาให้ได้รู้จักบ้านหลังนี้  บางทีการมาที่ว่านี้อาจเป็นแค่การมาเพื่อทักทาย นั่นเพราะผมรู้ดีว่าสิ่งที่ผมเป็นอยู่แบกรับมันไว้อยู่นั้นคงจะหนักอึ้งเกินไป ความทุกข์ระทมใจของผมคงไม่มีใครที่จะทำให้มันเหือดหายหรือสลายไปได้  แม้แต่ตัวผมเอง...มันทรมานอย่างที่ไม่อาจหามันได้จากที่ใหนๆมันมากกว่าที่เคยเจอมาตลอดชีวิตมัน เกิดจากคนที่บอกว่ารักเรามากที่สุด ผมไม่โทษเธอหรอกเพราะนั่นอาจเป็นเรื่องผิด คนทุกคนย่อมมีเหตุผลของตัวเองใช่มั้ย ไม่ว่าเหตุผลที่ว่านั้นจะถูกหรือผิด ทุกอย่างมันควรจะหยุดลง มันควรจะจบไปเสียตั้งแต่เมื่อ 6ปี ที่แล้วนั่น ถ้าเธอกับฉันไม่กลับมาพบกันอีกครั้ง การกลับมาของเธอหรือฉันในครั้งนี้ เพื่ออะไร ใครคือคนกำหนด คนๆนั้นต้องการอะไร รักทั้งน้ำตาอย่างนั้นหรือ... เปล่าหรอก คนๆนั้นที่เป็นคนขีดชะตาจะไม่มีวันได้เห็นน้ำตาจากผมอย่างแน่นอน มันจะไม่มีทางหยดออกมาจากตาไหลลงมาอาบแก้มของคนสิ้นหวังคนนี้ ทางเดียวที่มันจะไหล คือ ย้อนกลับไปข้างในไหลลงไปอาบหัวใจของคนเบาปัญญาคนนี้ นั่นมันอาจจะเจ็บปวดมากกว่า แม้แต่น้ำตาผมเองก็ยังต้องฝืนไม่ไห้มันไหลทั้งที่ความจริงแล้ว แม้มันจะไหลจนเป็นสายเลือดความทุกข์ที่มีอาจไม่มีวันจาง...วันนี้ผมเป็นแบบนี้ วันพรุ่งนี้ผมคงยังต้องเป็นแบบนี้ 1เดือนข้างหน้า 2ปีข้างหน้าผมก็อาจจะยังคงต้องเป็นอย่างนี้และในเวลานั้นน้ำตาที่ถูกสะกดไม่ให้หลั่งไหลออกมา มันคงล้นเอ่อท่วมหัวใจที่บาดเจ็บดวงนี้จนไม่มีกำลังที่จะขยับเขยื้อนให้ชีวิตได้ก้าวเดินต่อไป ทางเดียวที่มันจะไม่เป็นอย่างนั้นคือ จบ ใช่มันอาจจะไม่ใช่ความคิดที่ถูกและดี แต่นั่นก็อาจเป็นทางเดียวที่จะหลุดพ้นจากความระทมใจในครั้งนี้ จบชีวิต ตัวเอง จบเสียที

ผู้แสดงความคิดเห็น คนเจ็บ วันที่ตอบ 2009-03-08 14:14:52 IP : 117.47.199.162


ความคิดเห็นที่ 133 (2957650)

สวัสดีครับคุณคนเจ็บ

ผมยินดีครับที่จะมีคุณเข้ามามีส่วนร่วมในชุมชนแห่งนี้ ผมอยากให้คุณลองเข้าไปอ่านกระทู้และบทความที่มี..คุณจะพบว่าคนที่เข้ามาอยู่ใมนชุมชนแห่งนี้ล้วนประสบปัญหาในการดำเนินชีวิตทั้งสิ้นแต่สิ่งที่คนเหล่านั้นมีเมื่อต้องพบกับปัญหาคือพวกเขามีสติ สติที่บอกพวกเขาว่าชีวิตและหัวใจเป็นของพวกเขาและจะไม่ยอมยกชีวิตและหัวใจให้ใคร การที่คุณคิดจะหาทางออกด้วยการฆ่าตัวตายนั้นเนื้อความแท้ๆ และความคิดลึกๆ นั้นผมคิดว่าคุณแทบไม่รู้เลยว่าการคิดเช่นนั้นทำให้ตนเองดูไร้ค่าลงไปเสียถนัด คนที่ปลิดชีวิตตัวเองด้วยการฆ่าตัวตายกลับถูกมองว่าเป็นคนที่ไม่รักแม้กระทั่งตัวเองและไม่เห็นแก่ความรักของคนอื่นๆ ด้วยซ้ำ คนที่เลี้ยงดูคุณมา...คนที่ป้อนนม ให้ข้าวให้ปลาคุณกินไม่ว่าจะเป็นพ่อแม่หรือญาติก็ตามที แต่กลับให้ความสำคัญกับความรักที่พึงพบ ความรักที่เกิดจากเพียงคำพูดซึ่งเป็นลมปากไม่ใช่ความรักที่เกิดจากการกระทำ ผมไม่ทราบว่าเพราะอะไร และทำไมตัวคุณถึงคิดได้เท่านี้ ไม่คิดเผื่อคนอื่นบ้างพ่อแม่หรือคนอื่นๆ ที่เขาเลี้ยงดูคุณมาเขาจะคิดอย่างไร? ทำไมไม่ใส่ใจบุคคลเหล่านั้นเลยหรือ?

การฆ่าตัวตายนั้นเขาเรียกอีกอย่างหนึ่งคือคิดสั้น ซึ่งมีความหมายตรงตัวคือไม่ได้คิดไกลหรือมองไกล มองอะไรเพียงใกล้ๆ อยู่กับแต่คนเพียงคนๆ เดียว เอาหัวใจและชีวิตไปผูกติดอยู่กับคนอื่นแทนที่จะเอาไว้กับตัวเอง การเริ่มต้นด้วยการเอาสิ่งสำคัญไปฝากไว้กับคนอื่นนั้นก็เรียกว่าเริ่มต้นผิดแล้วครับ เพราะเป็นการมองเห็นคุณค่าของคนอื่นมากกว่าตนเอง..... คุณลองไปยืนมองตัวคุณที่หน้ากระจกสักหน่อย และบอกกับตนเองว่าคนที่คุณเห็นเป็นใครและมีคุณค่าอย่างไร คุณไม่ใช่คนที่ไม่มีใครรักคุณมีพ่อแม่ พี่น้อง เพื่อนๆ ที่เขารักคุณ คุณมีความรู้และมีโอกาส ในขณะที่คนหลายๆ คนไม่มีอย่างที่คุณมีแต่เขาเหล่านั้นกลับเห็นคุณค่าในตัวเอง ทุกคนต้องสู้ความจริงและกล้าเผชิญกับความเป็นจริงที่เกิดขึ้นกับตน คนเหล่านี้บางคนเขาประสบความร้ายแรงรุนแรงทางกายหรือทางจิตใจที่มากกว่าคุณเองหลายเท่านักแต่พวกเขาเหล่านั้นยังเห็นคุณค่าในตัวเองและกล้าที่สู้เดินหน้าต่อไปอย่างไม่ย่อท้อ

ผมเชื่อว่าจริงๆ แล้วคุณคงไม่ได้คิดจะเอาชีวิตไปทิ้งเพียงเพราะผู้หญิงคนหนึ่งที่ครั้งหนึ่งเป็นเพียงคนแปลกหน้า จริงอยู่ในวันนี้คุณได้รู้จักและรักเธอแต่เมื่อเธอไม่ได้เห็นคุณค่าของความรักของคุณทำไมคุณถึงกับไม่กล้าที่จะบอกกับตัวคุณเองว่าตนนั้นมีค่าในทางใดก็ทางหนึ่งที่ผู้หญิงคนนั้นไม่มีวันมองเห็น ผมเข้าใจว่าคุณคงจะน้อยใจในเรื่องเล็กๆ เช่นนี้เท่านั้น.....ที่ผมบอกว่าเรื่องเล็กๆ เพราะครั้งหนึ่งคุณเองก็เคยผ่านเรื่องนี้มาแล้วจริงไหมครับ ความต้องการที่จะประชดชีวิตโดยการจบชีวิตลงแล้วให้คนอื่นมาเห็นใจ(ทั้งๆที่ตัวเองไม่ได้เห็นอะไรอีกแล้วว่าคนอื่นนั้นจะมาเห็นใจ) นั้นเป็นความคิดที่ผิดครับเพราะการทำเช่นนั้นไม่ได้ทำให้ตัวคุณมีคุณค่าอะไรเลยและก็ไม่อาจจะทำให้คนที่คุณต้องการให้เห็นใจสนใจคุณได้ แต่คุณกลับทำให้พ่อแม่ ญาติพี่น้องและเพื่อนๆ ที่รักคุณนั้นต้องเสียใจ ผมอยากให้คุณคิดให้ยาว มองให้ไกล และไปให้ถึง เพื่อที่ว่าจะพิสูจน์ตัวตนของคุณว่าคุณเป็นคนจริง คนที่มีสติ คนที่รู้จักคิด คนที่คิดเป็น และเป็นคนที่มีคุณค่าเกินกว่าผู้หญิงคนนั้นจะคาดถึง ผมขอเป็นกำลังใจให้นะครับ

ผู้แสดงความคิดเห็น พี่ชาย (love4home-at-hotmail-dot-com)วันที่ตอบ 2009-03-09 12:11:37 IP : 58.8.195.235


ความคิดเห็นที่ 134 (2966711)

ขอบคุณค่ะ สำหรับเทคนิคการอ่านหนังสือ แล้วจะนำไปใช้นะค่ะ

ผู้แสดงความคิดเห็น nia วันที่ตอบ 2009-03-22 22:16:26 IP : 202.28.221.74


ความคิดเห็นที่ 135 (2973582)

สวัสดีค่ะคุณพี่ชาย

หลงทางมาค่ะแล้วก็พบว่าหลงรัก บ้านแห่งรักเข้าแล้วค่ะ ถ้ามีปัญหาอะไรขอเข้ามาปรึกษาพี่ชายใจดีคนนี้บ้างนะคะ

ผู้แสดงความคิดเห็น นีระมล วันที่ตอบ 2009-04-02 16:40:21 IP : 203.152.24.242


ความคิดเห็นที่ 136 (2993057)

คุณพี่ชายคะ

เวลาคุณเครียด คุณทำยังงัยคะ

ผู้แสดงความคิดเห็น soei วันที่ตอบ 2009-05-06 15:19:52 IP : 58.137.70.179


ความคิดเห็นที่ 137 (2993358)

สวัสดีครับคุณSoei

ที่ถามว่าเวลาเครียดทำอย่างไรนั้น ก่อนอื่นก็คงต้องเริ่มต้นจากการค้นหาว่าอะไรคือสาเหตุของความเครียด ซึ่งแบ่งเหตุได้เป็น 2 ประการคือ

1. ความเครียดอันเกิดจากนิสัยของตัวเราเอง เพราะการเป็นคนเจ้าคิด เจ้าแค้น ขี้โกรธ ขี้งอน ขี้โมโห เรียกว่าอะไรไม่ได้อย่างใจก็จะเครียดไปหมด

2. คนอื่นหรือสิ่งแวดล้อมรอบตัวเป็นตัวกระตุ้นให้เกิดความเครียด ไม่ว่าจะเป็นบุคคล เช่นเพื่อน งาน การจราจร หรือแม้แต่ผนตกแดดออกซึ่งส่วนใหญ่มักจะเป็นเรื่องที่เราไม่สามารถควบคุมได้ สิ่งเหล่านี้ล้วนแต่ทำให้เกิดความเครียดได้ทั้งสิ้น

แต่หากจะสรุปสาเหตุของความเครียดแล้วล้วนเกิดจากความคิดของคนเราทั้งสิ้นครับ คือคิดจนเครียด ดังนั้นการลดความเครียดจึงจำเป็นที่จะต้องรู้วิธีคิดที่ถูกต้องเหมาะสม ซึ่งวิธีคิดที่เหมาะสมได้แก่

1. คิดในแง่ยืดหยุ่นให้มากขึ้น อย่าเอาจริงเอาจัง เข้มงวดจับผิด หรือตัดสินถูกผิดตัวเอง หรือผู้อื่นตลอดเวลา รู้จักผ่อนหนัก ผ่อนเบา ผ่อนสั้น ผ่อนยาว ลดทิฐิมานะและที่สำคัญควรรู้จักการให้อภัยก็จะทำให้ชีวิตมีความสุขขึ้น และมีความเครียดน้อยลง

2. คิดอย่างมีเหตุผล ไม่ด่วนเชื่ออะไรง่าย ๆ ไม่ด่วยสรุปอะไรง่าย ๆ ให้พยายามใช้เหตุผลตรวจสอบข้อเท็จจริง ความเป็นไปได้ ไตร่ตรองให้รอบคอบ เพราะนอกจากจะไม่ทำให้ตกเป็นเหยื่อให้ใครหลอกเอาง่าย ๆ แล้ว ยังสามารถตัดความกังวลใจเล็ก ๆ น้อย ๆ ไปได้อีกด้วย

3. คิดหลาย ๆ แง่มุม มองหลาย ๆ ด้าน ทั้งด้านดีและไม่ดี พึงระลึกไว้เสมอว่า ทุกอย่างมีข้อดีและข้อไม่ดีประกอบกันทั้งสิ้น จึงไม่ควรมองด้านใดด้านหนึ่งเพียงด้านเดียวให้ใจเป็นทุกข์ และที่สำคัญควรหัดคิดหัดมองในมุมของคนอื่นด้วย อย่างที่เขาเรียกว่าเอาใจเขามาใส่ใจเรา ก็จะช่วยให้เรามองอะไรได้กว้างไกลกว่าเดิม

4. คิดแต่เรื่องดี ๆ เพราะหากว่าเราคิดแต่เรื่องร้าย ๆ เรื่องความล้มเหลวผิดหวังหรือเรื่องที่เป็นทุกข์ ก็จะทำให้เครียดมากขึ้น ควรคิดถึงเรื่องดี ๆ ให้มาก ๆ นอกจากไม่ทำให้เครียดแล้วยังทำให้สบายใจมากขึ้นด้วย

5. คิดถึงคนอื่นบ้าง อย่าหมกมุ่นแต่เรื่องของตัวเองเท่านั้น เปิดใจให้กว้างรับรู้ความรู้สึกและความเป็นไปของคนอื่นและคนใกล้ชิด ใส่ใจที่จะช่วยเหลือแก้ไขปัญหาของผู้อื่นในสังคม บางครั้งจะพบว่า ปัญหาหรือความเครียดที่กำลังเผชิญอยู่นั้นเป็นเรื่องเล็กนิดเดียวเมื่อเทียบกับปัญหาของผู้อื่น ซึ่งความรู้สึกแบบนี้จะทำให้เครียดน้อยลง จะช่วยให้รู้สึกดีขึ้น และยิ่งถ้าสามารถช่วยให้ผู้อื่นแก้ไขปัญหาได้ ก็จะทำให้สุขใจมากขึ้นเป็นทวีคูณเลยทีเดียวครับ

ผู้แสดงความคิดเห็น พี่ชาย (love4home-at-hotmail-dot-com)วันที่ตอบ 2009-05-07 08:56:11 IP : 58.8.193.77


ความคิดเห็นที่ 138 (2997835)

ขอบคุณนะคะ คุณพี่ชาย

ความเห็นของคุณพี่ชายอันนี้ คงต้องเป็นอีกอันที่ดิฉันจะต้องแอบ save เก็บไว้เตือนตัวเองอยู่เสมอๆ แต่ต้องยอมรับตรงๆ เลยค่ะว่า หลายๆ ครั้งที่ตัวเองเป็นต้นเหตุของปัญหา ของความเครียด เพราะคิดไม่ได้ คิดไม่ทัน คิดไม่ดี หรือไม่กล้า ไม่ใจกว้างพอกับผู้อื่น และก็แม้แต่กับตัวเองว่า เราก็ไม่ใช่คนที่ดีอะไร เลยกลายเป็นความเครียดประเภทที่ว่า ยอมรับตัวเองไม่ได้อีกเหมือนกันค่ะ อยากมีนิสัยดี ใจกว้าง เพื่อที่จะได้ทำดีกับผู้อื่นๆ ได้โดยที่ตัวเองไม่ต้องรู้สึกเก็บกดว่า เราฝืนตัวเอง เรากดดันตัวเอง มากๆ เลยค่ะ อยากทำ หรือคิดได้เหมือนอย่างที่คุณพี่ชายทำ คือ เสียสละเวลาส่วนตัว โดยไม่รู้สึกว่าตัวเองถูกเบียดเบียน

ผู้แสดงความคิดเห็น soei วันที่ตอบ 2009-05-13 14:56:35 IP : 58.137.70.179


ความคิดเห็นที่ 139 (3000925)

ตาลเป็นคนหนึ่งที่มาตั้งกระทู้ขอความช่วยเหลือในเว็บนี้ ขอบคุณมากนะค่ะ เพราะว่าแค่ตาลได้พูดในสิ่งที่ไม่กล้าพูดกับใครก็รู้สึกดีแล้ว ตาลโดนคนหักหลังมามากจนไม่กล้าไว้ใจใคร เรื่องหลายๆเรื่องก็จะเก็บไว้กับตัวเองเสมอ เพราะความที่เป็นคนไว้ใจใครยาก ตาลก็เลยมีความคิดแย่ๆ อย่างเช่นอยากหายไปเลยไม่เป็นภาระให้ใครบ่อยๆ ขอบคณเว็บนี้มากนะคะ ที่ไม่ผูกมัดให้บอกชื่อจริง ให้ได้พูดในสิ่งที่อยากพูดโดยที่ไม่ต้องอายใคร

ผู้แสดงความคิดเห็น ตาล (Blue_water-at-windowslive-dot-com)วันที่ตอบ 2009-05-16 22:10:14 IP : 124.121.165.103


ความคิดเห็นที่ 140 (3091014)

สวัสดีพี่ชายที่รัก

เป็นอีกคนหนึ่งที่เคยได้รับคำแนะนำดี ๆจากพี่ชาย  เกือบสามปีแล้วที่ไม่ได้เข้ามาเว็ปนี้ แต่แล้ววันนี้ความรู้สึกสับสนวุ่นวายในจิตใจก็มาอีกแล้ว แต่พอได้อ่านความเห็นของแต่ละคนก็พอจะหาทางออกได้ในวันนี้ (ไม่รู้จะได้ซักกี่วัน) เข้ามาเว็ปของพี่ชายแล้วเห็นอะไรดีๆ จากที่ห่างหายไปนาน  และที่สำคัญที่สุดที่รู้ก็คือความรู้สึกดีๆที่พี่ชายมอบให้ทุกคนยังคงเสมอต้นเสมอปลายอยู่เช่นเดิม  ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าคราวที่แล้วตัวเองใช้นามว่าอะไร  แต่ที่สำคัญเคยถามคำถามว่าพี่ชายเป็นใครทำไมเก่งจัง ตอบปัญหาได้ทุกเรื่อง  แล้วพี่ชายก็ตอบว่าไม่ต้องรู้ว่าชื่ออะไร เปรียบเทียบกับป้ายบอกทางว่ายังไม่มีคนถามเลยว่าใครเป็นทนทำ (อะไรประมาณนี้แหละ)

 

ผู้แสดงความคิดเห็น เป็นปลื้ม วันที่ตอบ 2010-03-28 22:29:20 IP : 118.174.35.37


ความคิดเห็นที่ 141 (3091023)

สวัสดีครับคุณเป็นปลื้ม

ไม่ว่าคุณจะจากไปกี่ปี  "บ้านแห่งรัก" นี้ยินดีต้อนรับคุณเสมอครับ

ผู้แสดงความคิดเห็น พี่ชาย (love4home-at-hotmail-dot-com)วันที่ตอบ 2010-03-29 21:41:54 IP : 58.8.196.248


ความคิดเห็นที่ 142 (3091195)

เหงาจังเลย หัวใจมันรู้สึกเหนื่อย

ผู้แสดงความคิดเห็น tata (tuanjit_qa-at-hotmail-dot-com)วันที่ตอบ 2010-04-17 12:40:03 IP : 203.113.86.34


ความคิดเห็นที่ 143 (3091201)

สวัสดีครับคุณtata

ประโยคสั้นๆ แต่อ่านแล้วรู้ว่าเพราะอะไรคุณถึงเหงาและทำไมหัวใจคุณถึงเหนื่อย คุณคงเหนื่อยที่ต้องวิ่งตาม เหนื่อยที่ต้องคอยระแวง เหนื่อยที่ต้องเอาใจใครซักคน เหนื่อยที่ต้องรอ ....เหนื่อยที่เขารักเรามากไม่เท่าที่เรารักเขา!! ซิครับ.. เลยทำให้คุณถอยห่างออกมาจนทำให้รู้สึกเหงา ความจริงแล้วในโลกใบนี้ไม่มีอะไรเท่ากัน ดังนั้นอย่างคาดหวังเลยว่า "รักที่คุณมีมันจะเท่ากับที่เขามีให้กับคุณ" เมื่อเรารู้อยู่เต็มหัวใจว่าความจริงมันเป็นอย่างไร แต่ยังคงยืนยัน และพยายามจะทำให้รักของเรามันเท่ากันให้ได้ สุดท้ายก็จะเข้าสู้จุดเริ่มต้นของความรู้สึกเหนื่อย ....

ความคาดหวังเป็นอีกความรู้สึกที่คอยแต่จะบั่นทอนใจให้หดหู่ อยากได้นู้น อยากมีนี่อยากให้เขาดี อยากให้เขาทำทุกสิ่งทุกอย่างให้เรา โดยไม่เคยนึกถึงสิ่งที่เขาเป็น .....ความคาดหวังเกิดขึ้นได้กับทุกคน เป็นเรื่องธรรมดาและไม่แปลก แต่ไม่ควรหวังจนสูงเกินความเป็นตัวเขา เพราะวันนึงเมื่อเราผิดหวังขึ้นมา ไม่ต่างอะไรกับการตกลงมาจากที่สูง คุณจะเจ็บและจุก .... ไม่มีใครบนโลกเป็นเจ้าของใคร ต่างคนก็ต่างมีตัวเองเป็นเจ้าของ ...ถ้าเราหวังจะไปครอบครองเค้า แรกๆเขาอาจจะยินดีและรับได้ แต่นานๆ ไปใครจะทน ....จริงอยู่นั่นเพราะรัก แต่คนเราถ้าได้รับความรักอีกฝ่ายหนึ่งจนเกินพอดี จะกลายเป็นความอึดอัด เขาอาจมองความปรารถนาดีของเรา แปลเปลี่ยนเป็นความน่ารำคาญซักวัน ...ลองปล่อยให้เขาใช้ชีวิต ยืนมองเขาตรงจุดเดิม เมื่อเขาเหนื่อยหรือต้องการให้เราเติมเต็ม เขาจะกลับมาถามหาเราเอง

แต่เมื่อวันหนึ่งเราดีขนาดนี้แล้ว เขายังพยายามมองหาคนของอนาคตอยู่ทุกวี่ทุกวัน ถึงวันนั้นก็ต้องพิจรณาตัวเองแล้วว่า เราต้องการจะมีเขาไว้อีกรึเปล่า ถ้ายังอยากจะมีเขาอีก.....ความรู้สึกเหนื่อยใจมันจะแวะเวียนเข้ามาทักทายเราทุกวันแน่นอนครับ.. ความรักไม่ใช่การแย่งชิง ความรักคือการให้เกียรติและยินยอมพร้อมใจต่างหาก ถ้าวันนี้ คู่รักของเราไม่ได้มีเราคนเดียว จะมีประโยชน์อะไรที่ต้องอ้อนวอนร้องขอให้เขามาเป็นของเรา ...เพื่ออะไร.....ที่ต้องไปต่อสู้กับใครอีกคนเพื่อให้ได้มาซึ่งมนุษย์ที่ไม่ซื่อสัตย์ ...แต่ถ้าเรายังคงพยายามแย่ง....นั่นก็จะเป็นความรู้สึกเหนื่อยใจที่ใหญ่หลวงที่สุด

ไม่สู้ ..ไม่ได้หมายความว่าแพ้ ไม่สู้...ไม่ได้หมายความว่าขี้ขลาด แค่ไม่อยากเอาศักดิ์ศรีของตัวเองไปแลกกับมนุษย์ที่ไม่ใช่เลือดเนื้อเชื่อไขของแม่เรา....แต่ถ้าเราตัดสินใจสู้ เราก็ต้องสู้ให้ชนะ วันนี้ชนะ พรุ่งนี้ชนะ ...ผลตามมาก็คือเหนื่อยไม่จบไม่สิ้น เหนื่อยแบบเรื้อรัง.... อะไรที่มันไม่แน่นอน ยากเหลือเกินที่จะทำให้มันดีขึ้นมาทันตาเห็น ..อนาคตดีๆ รักดีๆ ยังรอเราอยู่เสมอ ...ความรักครั้งนี้อาจจะผิดพลาดมหาศาลก็ไม่เป็นไร.....พลาดก็เริ่มใหม่ ให้โอกาสตัวเอง อย่ามัวโทษเขา โทษเรา เพราะมันจะไม่ทำให้อะไรดีขึ้น อ่านมาถึงตรงนี้หายเหนื่อยหรือยังครับ....คุณ tata

ผู้แสดงความคิดเห็น พี่ชาย (love4home-at-hotmail-dot-com)วันที่ตอบ 2010-04-17 15:59:21 IP : 58.11.68.135


ความคิดเห็นที่ 144 (3091337)

รู้สึกเสียดายแต่ไม่เสียใจที่เพิ่งเจอwab นี้น่ารักที่สุดเลย

ผู้แสดงความคิดเห็น ผู้มาเยือน วันที่ตอบ 2010-04-27 13:43:23 IP : 118.175.119.33


ความคิดเห็นที่ 145 (3091355)

เริ่มรู้จัก web นี้ครั้งแรก 26 เม.ย. จากการค้นหาทารกในครรภ์แล้วมาเจอข้อความของพี่ชายได้ยังไงก็ไม่ทราบ (คงหลงทางมา)ปรากฎว่าอ่านเรื่องอะไรต่อมิอะไรไปเรื่อย ๆ ยิ่งอ่านยิ่งติดเหมือนยาเสพติด  ได้ความรู้ แง่คิดมากมาย เหมือนครั้งหนึ่งเคยซื้อหนังสือเล่มหนึ่งมาโดยไม่รู้ว่าข้างในจะมีอะไรบ้าง พออ่านแล้วมันรู้สึกว่าคุ้มค่ากว่าเงินที่เสียไป หนังสือเล่มนั้นเป็นเรื่องเกี่ยวกับปัญหาต่าง ๆ ที่คนเราทั่วไปประสพ พบเจอในแต่ละวัน เขียนโดยจิตแพทย์ผู้มีใจโอบอ้อมผู้หนึ่ง เสียดายจำชื่อไม่ได้แต่จำนามสกุลได้ว่าผลิตผลการพิมพ์  พอมาอ่านweb ของพี่ชาย ความรู้สึกเหมือนกับว่าได้อ่านหนังสือเล่มนั้น ดิฉันรู้สึกทึ่งและประหลาดใจที่มีพี่ชายแบบนี้ในweb ได้ หลังจากที่เคยเจอแต่เรื่องดวง หมอดู หาคู่ ดารา ฯลฯ  ดิฉันคงเหมือนคนอื่นหลายคนที่เข้าweb นี้แล้วมีความรู้สึก ดี ดี  จนอยากรู้จักพี่ชายแต่พี่ชายบอกว่าไม่รู้จะรู้จักไปทำไม เพราะถึงรู้ก็ไม่ใช่สาระสำคัญต่อการดำเนินชีวิตของใคร ๆ  แต่ดิฉันก็อยากเดาว่าพี่ชายน่าจะเป็นจิตแพทย์ หรือแพทย์ผู้มีจิตกุศลเป็นอย่างมากถึงได้ทำweb ได้  สุดท้ายนี้ขอคุณพระศรีรัตนตรัยคุ้มครองคนดีที่พวกเรารักโดยไม่เคยรู้จักให้มีความสุข ความเจริญ อยู่คอยเป็นที่พิ่งพิงของหลาย ๆ คนได้อย่างยาวนาน ถ้าแตกหน่อได้แตกหน่อเยอะ ๆ นะคะ จะได้มีคนเหล่านี้ในสังคมเยอะ เยอะ

ผู้แสดงความคิดเห็น ผู้มาเยือน วันที่ตอบ 2010-04-28 14:54:11 IP : 118.175.119.33


ความคิดเห็นที่ 146 (3091356)

สวัสดีครับคุณผู้มาเยือน

ขอขอบคุณสำหรับคำชื่นชมและคำอำนวยพร แต่ต้องขอโทษด้วยที่ผมไม่ใช่คนที่คุณคิดว่าผมควรจะเป็น ผมไม่ใช่นักเขียน นักคิด หรือนักปฏิรูปที่มีชื่อเสียงอย่างท่านผู้เขียนหนังสือที่คุณเคยอ่าน ผมเป็นคนธรรมดาที่ไม่มีชื่อเสียงหรือผลงานอะไรที่โดดเด่นครับ มีก็แต่เพียงเว็บไซด์เล็กๆ นี้ให้ได้ขีดได้เขียนอะไรเล่นๆ ในยามว่าง เป็นงานเขียนที่ต่ำต้อยและไร้ค่า ไม่เหมาะสมที่จะนำไปตีพิมพ์จำหน่ายให้ผู้คนได้ควักกระเป๋าซื้อมาอ่านอย่างนักคิดนักเขียนที่มีชื่อเสียงทั้งหลาย..... อย่าเสียเวลาเพื่อมาคาดเดาเลยครับว่าผมเป็นคนๆ นั้นเป็นคนๆ นี้ เพราะผมไม่ใช่คนที่ใครๆ รู้จัก

ผมไม่ได้ต้องการอำนาจ วาสนา หรือชื่อเสียง เหมือนที่ผู้คนบนโลกใบนี้พยายามแสวงหา สำหรับคนที่มี 1 สมองกับ 2 มือ ผมก็คงไม่ได้ทำอะไรได้มากนัก...ผมทำเท่าที่ผมทำได้ จึงไม่ใช่เรื่องแปลกที่ผมไม่ได้แตกต่างอะไรกับคนทั่วๆ ไป ผมก็เป็นเหมือนกับทุกคน ทีมีสุขและมีทุกข์ รู้สึกเหนื่อยและรู้สึกท้อได้เช่นเดียวกับทุกๆ คน.... ผมเชื่อว่าคนเรานั้นจะเป็นใครไม่ใช่เรื่องสำคัญ ที่สำคัญคือคนๆ นั้นได้ทำอะไรให้กับโลกใบนี้บ้าง... ผมไม่ได้ต้องการอะไร..หากเป็นไปได้ผมขอเพียงซอกเล็กๆ สักแห่งบนโลกใบนี้ ซอกเล็กๆ ที่ไม่มีผู้คนรู้จัก ซอกเล็กๆ ที่สงบถึงแม้จะคับแคบ แต่ก็รู้สึกสบาย หรือว่า....แม้แต่ซอกเล็กๆ ที่สงบๆ บนโลกใบนี้ก็ยังไม่มีสำหรับผม..........

ผู้แสดงความคิดเห็น พี่ชาย (love4home-at-hotmail-dot-com)วันที่ตอบ 2010-04-28 17:28:23 IP : 58.8.196.124


ความคิดเห็นที่ 147 (3091460)

สวัสดีค่ะ...พี่ชาย

         ยังจำน้องสาวคนนี้ได้หรือป่าวค่ะ..จ๋าเองค่ะ2ปีกว่า แล้วมั้งค่ะ.ที่พบกันในเว็บนี้ พี่ชายสบายดีหรือป่าวค่ะ จ๋าเองที่ผ่านมาไม่ได้เข้ามาบ้านแห่งนี้เลย มัวยุ่งแต่กับเจ้าลูก ๆ กำลังซนเลยค่ะ ทำงานด้วย ช่วงนี้ไม่ได้ทำแล้วค่ะ เพิ่งเข้ามาอยู่ในกทม. จ๋าขึ้นๆลงๆกับที่นี่ รอบนี้เลยขึ้นมายาวเลย..เอาลูก ๆ ขึ้นมาด้วย ทั้งสองคนเลย ไม่อยากให้เค้าโดดเดี่ยว ยังไงก็ยังอยากเลี้ยงพวกเค้าเองค่ะ ยายของเด็กๆเลยต้องนั่งเหงา สงสารเหมือนกัน แต่ตัดสินใจแล้ว อยากให้ลูกๆเค้ามีครอบครัวที่สมบูรณ์ วันนั้นจ๋าเคยสัญญากับพี่ชายยังไง วันนี้จ๋าก็ต้องทำให้ได้ค่ะ จ๋าต้องเป็นแม่ที่ดีให้กับลูกๆ และห่างเว้นว่างจากลูกๆแล้ว จ๋าจะพยายามมาช่วยพี่ชายมาให้กำลังใจเพื่อน ๆ ที่เส้นทางยังคงมืดมัว เพื่อให้พวกเพื่อน ๆ ได้พบเจอเส้นทางที่สดใส แบบที่จ๋าและเพื่อน ๆ ที่ผ่านเข้ามาในบ้านแห่งนี้ และผ่านพ้นเหตุการณ์ร้าย ๆ มาได้ค่ะ

                                                รักและศรัทธา

 

ผู้แสดงความคิดเห็น จ๊ะจ๋า (ja-ji-ja-at-hotmail-dot-com)วันที่ตอบ 2010-05-05 12:52:13 IP : 183.89.180.43


ความคิดเห็นที่ 148 (3091510)

สวัสดีครับคุณจ๋า

ขอบคุณครับ คุณจ๋าที่ไม่ลืมและยังแวะมาเยี่ยมเว็บบ้านแห่งรักนี้อีกครั้งหนึ่ง ของขอบคุณสำหรับคำแนะนำที่เปี่ยมด้วยความปรารถนาดีและกำลังใจของคุณจ๋าที่มีให้กับผู้คนที่พบกับความทุกข์และความสับสน ผมจำได้ครับคุณแม่ลูก 2 ผู้เด็ดเดี่ยว ผมเชื่อว่าคุณจ๋าสามารถเป็นคุณแม่ที่ดีได้แน่นอนครับผมขอเป็นกำลังใจให้กับคุณจ๋าและลูกๆ ให้พบกับสิ่งดีๆ ในชีวิตและมีความสุขนะครับ

ผู้แสดงความคิดเห็น พี่ชาย (love4home-at-hotmail-dot-com)วันที่ตอบ 2010-05-07 21:05:07 IP : 58.8.180.53


ความคิดเห็นที่ 149 (3091519)

ที่นี่มีแต่สิ่งๆดีๆจริงๆความเจ็บปวดพอเข้ามาพร้อมๆกันหลายเรื่องมันก็ทำให้เราสดุดได้เหมือนกัน ไม่รู้จะเริ่มแก้ปัญหาจากจุดใหนจึงจะถูก

ดีใจ อบอุ่นอย่างบอกไม่ถูกที่เข้ามาหน้านี้ แล้วจะแวะมาขอข้อคิดดีๆจากพี่ชายใหม่นะค่ะ

ผู้แสดงความคิดเห็น ชา (n_nuy-at-hotmail-dot-com)วันที่ตอบ 2010-05-08 17:13:40 IP : 115.67.155.32


ความคิดเห็นที่ 150 (3091945)

หวัดดีค่ะ พี่ชาย ช่วยเข้าไปตอบปัญหาของหนูในหัวข้อ ปัญหาครอบครัวค่ะหนูจะทำยังงัยดีคะ (ทำงัยดี) มันอาจจะยาวหน่อยรบกวนพี่ชายและทุกๆช่วยให้คำปรึกษาด้วยนะคะ

ผู้แสดงความคิดเห็น ปัญหาครอบครัวค่ะหนูจะทำยังงัยดีคะ วันที่ตอบ 2010-06-06 10:33:36 IP : 124.120.68.38



<< ก่อนหน้า 1 2 3 4 [5] 6 7 8 ถัดไป >>


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น *
ผู้แสดงความคิดเห็น  *
อีเมล 
ไม่ต้องการให้แสดงอีเมล


Copyright © 2010 All Rights Reserved.