ReadyPlanet.com


ทําไมคนต้องตาย


ทําไมคนเราต้องตาย


ผู้ตั้งกระทู้ ดีเดย์ :: วันที่ลงประกาศ 2006-07-07 12:30:58 IP : 203.151.24.14


[1]

ความคิดเห็นที่ 1 (531875)

สวัสดีคุณดีเดย์

สิ่งมีชีวิตที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติและสิ่งสร้างที่มีบนโลกล้วนไม่เที่ยง เกิดแล้วก็มีเปลี่ยนแปลงไปตามเวลา แต่ไม่ว่าคนหรือสรรพสิ่งเหล่านั้นจะเป็นอย่างไร เมื่อถึงเวลาย่อมต้องแตกสลายไปตามควรแก่เวลานั้นๆ นี่คือสัจธรรมและความเสมอภาคที่ไม่ว่าคนหรือสิ่งเหล่านนั้นจะเป็นใครจะเป็นอะไรในที่สุดแล้วย่อมพบกับจุดสุดท้ายเช่นเดียวกัน

ผู้แสดงความคิดเห็น พี่ชาย วันที่ตอบ 2006-07-07 16:04:46 IP : 58.8.186.45


ความคิดเห็นที่ 2 (531921)

สวัสดีค่ะ จะว่าไปแล้วเมื่อมีเกิดก็ต้องมีดับ มีตายจากกันไป หากมีแต่เกิดคนก็จะล้นโลก และมีความเห็นแก่ตัวกันมากขึ้น และปัจจัยสี่ก็จะต้องแย่งกันกินกันใช้ หากทุกคุนเป็นอมตะก็คงจะมีแต่คนแก่ๆ เต็มไปหมด ธรรมชาติสร้างมาก็ดีแล้วค่ะ ขึ้นอยู่กับว่าใครจะฝืนธรรมชาติดูแลตัวเองให้อยู่รอดมีชีวิตได้นานที่สุดก็เท่านั้นเอง

ผู้แสดงความคิดเห็น ko วันที่ตอบ 2006-07-07 17:03:20 IP : 192.165.213.18


ความคิดเห็นที่ 3 (532137)

      ตถตา

เป็นเช่นนั้นเอง

ชีวิตมีเกิดมีดับ

เป็นเช่นนั้นเอง

ผู้แสดงความคิดเห็น ... วันที่ตอบ 2006-07-07 20:08:59 IP : 61.47.110.92


ความคิดเห็นที่ 4 (536684)

สภาวะของการจากลา ความตาย เสียใจ ร้องไห้ ความเงียบเหงา สิ่งต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นนี่คือสภาวะของ "ความทุกข์" ในสิ่งที่เราอยากให้เป็นไป แต่ไม่สามารถให้เป็นไปตามที่เราปรารถนาได้ ไม่สามารถควบคุมได้ นี่คือ ธรรมชาติ

ทุกสิ่งทุกอย่างไนโลก ไม่มีสิ่งใดที่จะไม่เปลี่ยนแปลง แม้แต่ตัวของเราเอง ทุกคนเกิดมาแล้วก็ต้องจากโลกนี้กันทุกคน แล้วแต่บุญทำกรรมแต่ง บางคนก็เสียชีวิตตั้งแต่ยังไม่คลอด ขณะคลอด หลังคลอด อายุสั้นบ้าง ยาวบ้าง แต่เราจะรู้สึกธรรมดา หากเขาเหล่านั้นไม่ใช่ "คนของเรา" หากมีคนใกล้ตัวมีอันเป็นไป คนใดคนหนึ่งเกิดขึ้น เราก็จะเกิดความทุกข์ขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้

ดังนั้น เราจึงต้องเรียนรู้สภาวธรรมชนิดนี้ นั่นคือ รู้ว่า นี่คือ ทุกข์ นี่คือสุข แต่ไม่ให้อารมณ์ไหลไปตามสิ่งที่เข้ามากระทบเพียงแต่รับรู้อารมณ์เฉย ๆ เพื่อให้เรามีความสุขตามอัตภาพของสิ่งมีชีวิตที่ประเสริฐที่สุด


และเราต้องมองว่าแม้เราจะเสียใจร้องไห้ คร่ำครวญเพียงใด เราก็ไม่สามารถที่จะเปลี่ยนแปลงให้กลับมาเหมือนเดิมได้ สิ่งใดที่เรารักมาก สิ่งนั้นจะทุกข์มาก สิ่งใดที่รักน้อยก็ทุกข์น้อย...........เราจึงต้องฝึกตัวเองให้เป็นคนเข้มแข็ง (ทางใจ) ทนต่อสิ่งที่ไม่ประสงค์ให้มีผลต่อจิตใจน้อยลง และกาลเวลาสามารถรักษาให้เราหายจากโรคทางใจได้ โดยอาศัย สิ่งที่พระพุทธองค์ท่านสั่งสอนมาใช้เป็นยารักษาให้เราสามารถฟันฝ่าอุปสรรค์ สิ่งต่าง ๆ ให้ผ่านพ้นไปได้ตามแต่สถาณการณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นต่อไป

คำอวยพร :- พึงนำทุกข์มาพิจารณาเพื่อการเรียนรู้ปัญญาและเพื่อการแก้ปัญหาทุก ๆ อย่างที่เข้ามาต่อไป

ผู้แสดงความคิดเห็น ศวิตา วันที่ตอบ 2006-07-12 09:47:11 IP : 61.47.114.95


ความคิดเห็นที่ 5 (3090743)

ที่ธรรมชาติสร้าเรามาแล้วไห้มีการสูนเสีย เพราะ กราที่คนเราไม่มีวันตายก็จะมีคนจำนวนมากที่อาศัยอยู่อาจล้นโลกเลยก็ได้

ผู้แสดงความคิดเห็น ดนัย วันที่ตอบ 2010-03-07 07:02:59 IP : 58.9.112.131



[1]


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น *
ผู้แสดงความคิดเห็น  *
อีเมล 
ไม่ต้องการให้แสดงอีเมล


Copyright © 2010 All Rights Reserved.